








مجسمه رزینی سرود شادی
امکان قسطبندی برحسب اعتبار تربپی
۴ قسط ماهانه. بدون سود، چک و ضامن.
سرود شادی
او نمیرقصد، موسیقی از او میچکد. دختری با ویولنسل که بدنش با ساز یکی شده، موهایی که انگار نتهای معلقاند. چشمهای بسته، لبخند نیمهباز - نه برای تماشاچی، برای صدایی که فقط خودش میشنود. لباسش از پارچه نیست، از ارتعاش است. این تندیس لحظهای را ثبت کرده که شادی دیگر احساس نیست، شکل گرفته.
Ode to Joy
She doesn't dance — music drips from her. A girl merged with her cello, hair like suspended notes. Eyes closed, half-smile — not for the audience, for the sound only she hears. Her dress isn't fabric, it's vibration. This piece captures the moment joy stops being a feeling and becomes a form.








