فیمیل تایتان هیچوقت نمی‌گوید من تایتانم، می‌گوید من آنی‌ام که مجبور شد تایتان شود تا برگردد خانه، لباس فیمیل تایتان جنگجو‌ش که هیچ لباسی ندارد جز بدن عضلانی غول با عضله قرمز برهنه خیلی برجسته بافت‌دار با رگ و فیبر و پوست سخت سفید شیری بافت‌دار سفت روی سینه بزرگ و شانه و بازو و ران و ساق با لبه تیز سخت و صورت زنانه سفید با بینی کوچک و لب صورتی کوچک و گونه با زخم بخیه قرمز و چشم آبی یخی بزرگ با مردمک کوچک و پلک و زیر چشم قرمز خونی ملتهب و موی بلوند طلایی متوسط موج‌دار تا شانه با چتری بلند جلوی چشم راست و گوش و بوی خون و بخار و عرق و جنگل و دیوار و خیانت و تنهایی و پدر و چین عضله قرمز برجسته بزرگ و پوست سفید سخت ترک‌دار و موی بلوند نرم و غول و قاتل و تنها و خسته و قوی و سرد، صورتش که سفید و سرد و بی‌احساس و چشم آبی و موی بلوند، فیمیل تایتان برای مارلی نمی‌جنگد برای اینکه بگوید من برای اینکه به پدرم قول دادم برمی‌گردم می‌جنگم می‌جنگد، می‌گویند یک بار از آنی پرسیدند چرا تایتان ماده، آنی مشتش را جمع کرد و گفت چون ماده‌ها وقتی می‌جنگند برای بچه‌شان می‌جنگند نه برای تاج، این مجسمه لحظه لگد جنگل را نشان می‌دهد که روی بیس جنگل و دیوار‌ش که خاک قهوه‌ای با سنگ و درخت شکسته و دود سیاه بخار غلیظ و گرد و غبار و خون پاشیده و مه و نور و سایه تایتان و بوی خاک و خون و بخار و جنگل و دیوار و صدای مشت و لگد، در حال