مایکل جکسون را مادر به دنیا نیاورد، موسیقی به دنیا آورد، می‌گویند مایکل، یعنی هدیه خدا، مایکل، هدیه بود، نه به مادرش، به همه بچه‌هایی که می‌خواستند برقصند و دنیا گفت نه، کت مایکل جکسون نظامی مشکی طلایی تریلرش که مشکی و دکمه طلایی بزرگ و سرشانه و جیب و بند طلایی و براق و آستین و یقه و بوی عطر و صحنه، شلوار چرم و دستکش سفید تکش که شلوار چرم مشکی تنگ و براق و جوراب سفید بلند و کفش لوفر مشکی براق و دستکش سفید پولکی تک چپ که نور می‌گیرد و چشم می‌زند و می‌درخشد و می‌گوید نگاه کن، کلاه فدوراش که فدورا مشکی و کج و روی صورت و راز و لبخند و سایه و باد صحنه، مایکل جکسون، خواننده نبود، مترجم بود، مترجم صدای بچه‌ای که توی همه ماست و می‌خواهد برقصد، می‌گویند مایکل هیچ‌وقت راه نرفت، همیشه رقصید، حتی وقتی می‌رفت خرید نان، مون‌واک می‌کرد، صندوق‌دار می‌گفت مایکل، اینجا سوپره، مایکل می‌گفت می‌دونم، ولی زمین کجه، باید کج راه رفت تا صاف شد، مایکل روی استیج نورانی ایستاده، نه می‌خواند، نفس می‌دهد به جمعیت، نفسش برمی‌گردد، می‌شود آهنگ، این مجسمه لحظه مون‌واک را نشان می‌دهد که روی استیج نورانی چوبی که چوب براق و نور سفید طلایی و دود و مه و گرد و اسپیکر و جمعیت سایه تاریک و دست‌ها بالا و جیغ، ایستاده، کت مایکل جکسون نظامی مشکی طلایی تریلرش که بدن لاغر قد بلند رقصان و سینه باریک و کمر باریک و پای بلند و بازوهای کشیده و دست‌های رقص و انگشت اشاره و صورت زیبای قهوه‌ای و چشم سیاه براق و ابرو و لبخند و موی فر مشکی بلند و عرق، شلوار چرم و دستکش سفید تکش که پاشنه روی نوک و پای دیگر شناور و جوراب سفید نور و کفش لوفر و دستکش نور، کلاه فدوراش که کج و سایه چشم و باد و نور، حالت مون‌واک با پای سر و پای عقب و بدن کج و لگن و دست کلاه و دست اشاره و سر کج و نگاه به جمعیت و لبخند جادویی، دورش افکت نور استیج سفید طلایی خطی چرخان و گرد و غبار طلایی معلق و کلاه شناور دوم شفاف و نت موسیقی طلایی و قلب معلق و برق، زیر پایش استیج و نور و دود و سایه رقص و رد کفش مون‌واک، دارد به جمعیت نگاه می‌کند، به بچه‌ای که گریه می‌کند و می‌رقصد، نه با غرور، با عشق، انگار می‌گوید برقص، زمین مال توئه، نمادی از مایکل جکسون، کسی که یاد داد برای پرواز، لازم نیست بال داشته