بوچر را مادر به دنیا نیاورد، قصابی به دنیا آورد، می‌گویند بوچر، اول قصاب بود، قصاب خوک، هر روز، صد خوک، می‌برید، یک روز، خوک‌ها نگاهش کردند، نه با ترس، با فهم، بوچر فهمید، او هم خوک است، پیش‌بند قصابی چرمی خونی پاره زنگ‌زده‌اش که چرم کلفت و خون خشک لایه لایه و چربی و سوختگی سیگار و جیب پر نمک و زنجیر و قلاب، ماسک خوک قصاب‌اش که ماسک خوک واقعی خشک شده و بوی مرگ و چشم شیشه‌ای زرد و دندان زرد و بند چرمی و خون دماغ، ساطور گوشت دوتایی عظیم‌اش که هر کدام اندازه بچه و زنگ‌زده و لبه کند و خون تازه و دسته پیچیده چسب زخم خونی، بوچر، دیگر خوک نمی‌کشد، آدم می‌کشد، نه از نفرت، از عادت، عادت بریدن، می‌گویند قصابی‌اش، شب‌ها باز است، چراغش، گوشت می‌لرزد، بوچر پشت میز، می‌گوید گوشت تازه، بیا، می‌گویند اگر بروی، دیگر برنمی‌گردی، فقط ساطور، صدای بیشتر می‌دهد، این مجسمه لحظه سلاخ شب را نشان می‌دهد که روی میز قصابی جهنمی چوبی خونی که چوب ترک خونی و قلاب گوشت آویز و خوک آویز و اره و نمک و مگس و نور لامپ زرد کم، ایستاده، پیش‌بند قصابی چرمی خونی پاره زنگ‌زده‌اش که بدن غول لخت و شکم بزرگ و سینه مویی و بازوهای گوشتی خالکوبی قصابی و دستکش لاستیکی زرد پاره و چکمه لاستیکی خونی و شلوار کار کثیف، ماسک خوک قصاب‌اش که سر بزرگ و گوش خوک آویز و چشم ریز قرمز زیر ماسک و نفس سنگین و بخار از سوراخ بینی ماسک، ساطور گوشت دوتایی عظیم‌اش که هر دو دست بالا و خون شره و آماده فرود و زنجیر به ساطور، حالت سلاخ شب با پاهای باز روی میز و زانو خم و سینه جلو و سر کج و خنده خفه زیر ماسک، دورش افکت خون شره قطره‌ای قرمز و مگس سیاه معلق وزوز و زنجیر گوشت تاب‌خورده و بخار سرد و ذرات چربی، زیر پایش میز و خون و گوشت چرخ‌کرده و استخوان و تبر و رد چکمه خونی، دارد به تو نگاه می‌کند، به گردنت، نه با خشم، با حساب، انگار می‌گوید این گردن، چند کیلو گوشت می‌دهد، نمادی از بوچر، کسی که فهمید قصاب و خوک، فرق ندارند، فقط نوبت فرق دارد، و یادآوری بلکامانسر اینکه قرمزترین خون، مال کسی است که اول خودش را بریده، تا درد را بفهمد، این فیگور رزینی بلکامانسر با افکت ساطور زنگ‌زده خونین و پیش‌بند چرمی چسبناک بافت‌دار و ماسک خوک ترک‌خورده، دارک‌ترین و ترسناک‌ترین نسخه قصاب برای دکور میز فانتزی شماست.