اوبل سوسو را مادر به دنیا نیاورد، سوسو به دنیا آورد، می‌گویند اوبل، یعنی سایه، سوسو، یعنی نجوا، اوبل سوسو، کسی که سایه‌ها برایش نجوا می‌کنند، ردای جادوگر سوسو مشکی بنفش دودآلودش که مشکی دودی و بنفش چرک و پاره و سوسوها روش راه می‌روند و بوی کپک و لبه‌اش نخ‌نما و آستین گشاد و جیب پر چشم، کلاه نوک‌تیز سوسویی‌اش که کلاه جادوگر کج و سوراخ و سوسوها لونه کرده و بند چرمی، عصای چشم سوسویی‌اش که استخوان ستون فقرات و سرش چشم بزرگ زنده که پلک می‌زند، اوبل سوسو، جادوگر نیست، میزبان است، میزبان سوسوها، سوسوها، حشره‌های سایه‌اند، می‌خورند نور، می‌دهند نجوا، نجوا، راز، راز تاریک، اوبل سوسو هزار سال توی قربانگاه سوسو نشسته، گوش می‌دهد، سوسوها می‌گویند کی می‌میرد، کی خیانت می‌کند، اوبل می‌خندد، نه بلند، سوسو، سوسو، می‌گویند اگر سوسو را بشنوی، دیوانه می‌شوی، اوبل دیوانه نیست، عادت کرده، این مجسمه لحظه خلسه سوسو را نشان می‌دهد که روی سکوی قربانگاه سوسو سنگی دایره‌ای که نماد چشم و خون خشک و شمع آب شده و استخوان و حشره مرده و مه بنفش، نشسته، نه ایستاده، چمباتمه، ردای جادوگر سوسو مشکی بنفش دودآلودش که دورش پخش و چرم سیاه و بنفش و خز کپک‌زده و سوسوهای کوچک روش و گردنبند چشم و دندان، کلاه نوک‌تیز سوسویی‌اش که سرش و سایه روی صورت و فقط دهان خندان زرد و چشم سبز فسفری زیر سایه، عصای چشم سوسویی‌اش که کنارش ایستاده و چشمش باز و نور بنفش و سوسوها دورش، حالت خلسه سوسو با زانو بغل و دست‌ها روی زانو و سر کج و چشم بسته و دهان باز نجوا و دود بنفش از دهان، دورش افکت چشم معلق کوچک بنفش سبز که نگاه می‌کنند و دود بنفش چرخان و حشره سوسو سیاه معلق و نماد سوسو روی هوا، زیر پایش قربانگاه و سوسو و خون و رد پای سوسو، دارد به هیچ‌جا نگاه می‌کند، به سوسو، نه با ترس، با لذت، انگار می‌گوید بگو، بگو کی بعدی است، نمادی از اوبل سوسو، کسی که یاد گرفت تاریکی، ساکت نیست، حرف می‌زند، فقط باید سوسو گوش کنی، و یادآوری بلکامانسر اینکه بنفش‌ترین دود، مال کسی است که هزار راز شنیده و هنوز می‌خندد، این فیگور رزینی بلکامانسر با افکت چشم شفاف نورانی و ردای پاره بافت‌دار و دود شفاف، دارک‌ترین و رازآلودترین نسخه جادوگر برای دکور میز فانتزی شماست.